en | pl
O MUZEUM WYSTAWY WYDARZENIA BADANIA/PROJEKTY EDUKACJA WYDAWNICTWA PRASA ZBIORY ONLINE

MUZEUM HISTORII FOTOGRAFII
X
X


EDUKACJA / teksty
Przepisy dla fotografów, miłośników i zawodowych
Magdalena Skrejko

Z cyklu: „Stare podręczniki fotografii i ich autorzy”.
Część druga: „Przepisy dla fotografów, miłośników i zawodowych”

 

1/3


W 1901 roku spod pras warszawskiej drukarni Gustawa Paprockiego wyszły „Przepisy dla fotografów, miłośników i zawodowych” pióra Stanisława Szalay’a. Autor w przedmowie do książki napisał:

Wypuszczając w świat niniejszy zbiorek, miałem na celu dać wszystkim, zajmującym się fotografią, szereg przepisów, o ile można typowych i wypróbowanych, któreby im ułatwiły wszelkie zajęcia praktyczne. Przepisy wybierałem, albo wypróbowane przeze mnie osobiście, albo też polecane i opracowane przez znanych fachowców w kraju i za granicą.

Wśród autorów wypróbowanych reguł i prawideł znaleŁºli się, między innymi, producent znakomitych papierów do wywoływania Piotr Lebiedziński, właściciel belgijskiej wytwórni suchych płyt Désiré Monckhoven oraz Austriacy: E. Valenta , chemik i Joseph Maria Eder, fotochemiki. Wymagało to od Autora podręcznika przede wszystkim orientacji w światowej literaturze fachowej, ale także praktycznych umiejętności wykonywania zdjęć i znajomości języków obcych.

Ta nieduża książeczka o wymiarach 17,5x12 cm, licząca 93 strony zawiera aż 235, bardziej lub mniej rozbudowanych punktów, w których autor podaje przeliczniki miar i wag, definicje i formuły, ale przede wszystkim omawia sprawy negatywną (sic!) i pozytywną (sic!) oraz sposoby pigmentowy i klejowy. Ciekawy i prosty przepis na fotografię!
Pierwszą stronę okładki zdobi secesyjny motyw kwiatowy i faksymile podpisu Autora, trzecią reklamy książek „Jak fotografować?” tegoż oraz „Wstęp do fotografii” Pizzighelli’ego w opracowaniu Skłodowskiego i Szalaya. Do pracy nad ostatnim z tytułów Szalay zachęcony został przez swojego teścia Władysława Skłodowskiego, ojca Marii – póŁºniejszej Curie, oraz przez Jadwigę Golcz – warszawską fotografkę i wydawcę.
Stanisław Szalay (1867-1920) był fotografem praktykiem i teoretykiem, przedsiębiorcą i artystą, tłumaczem, animatorem środowisk fotograficznych, wreszcie popularyzatorem fotografii barwnej. Wśród warszawiaków znany był z dobrze funkcjonującego atelier z siedzibą w Alejach Jerozolimskich pod numerem 34, oraz prężnie działającego Składu aparatów i przyborów fotograficznych, który prowadził w spółce z Jadwigą Golcz przy ulicy Marszałkowskiej 110. Wytwórnia „Szalay&Grünhauser” mieszcząca się przy Chmielnej 40, wypuszczała na rynek różnorodne, niezbędne każdemu praktykującemu fotografowi chemikalia: wywoływacze, utrwalacz złocący i kąpiel platynową.

W 1898 roku, na okładce pierwszego numeru miesięcznika „Światło”, wydawca opublikował zdjęcie Stanisława Szalaya Krakowskie Przedmieście – fotografię dynamiczną w charakterze, o ciekawej kompozycji, zrobioną z wyczuciem artyzmu i dbałością o najmniejszy szczegół. Od tego momentu datuje się stała współpraca Stanisława Szalaya z redakcją „Światła”, która trwała nieprzerwalnie aż do wygaśnięcia tytułu w sierpniu 1899. Stanisław Szalay, od 1904 roku wspólnie z Piotrem Lebiedzińskim i Janem Heurichem redagował „Fotografa Warszawskiego. Miesięcznik poświęcony fotografii i naukom z nią związanym”. W latach 1904-1910 na jego łamach pokazał wiele swoich fotografii, między innymi Kwiat wiśni, Leśniczówka pod Grodziskiem, Na targu w Zakopanem, Motyw z Milanówka, Dynie. Pisał dla miesięcznika także artykuły naukowe, techniczne i popularyzatorskie.

W 1901 roku Szalay znalazł się w gronie założycieli Towarzystwa Warszawskiego Fotograficznego, był aktywnym członkiem Polskiego Towarzystwa Miłośników Fotografii w Warszawie i Komisji Fotograficznej Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego.

Poszukujących reguł na wykonanie starej fotografii zachęcamy do przeczytania „Przepisów dla fotografów, miłośników i zawodowych”.


 


do góry
© Copyright MHF w Krakowie, 2017
© Copyright MHF w Krakowie, 2017
Design: teren prywatny
Design: teren prywatny
Dofinansowano ze środków
Programu Wieloletniego Kultura+