en | pl
O MUZEUM WYSTAWY WYDARZENIA BADANIA/PROJEKTY EDUKACJA WYDAWNICTWA PRASA ZBIORY ONLINE

MUZEUM HISTORII FOTOGRAFII
X
X


EDUKACJA / teksty
Podręcznik fotografji. Przewodnik praktyczny dla amatorów i zawodowców
Magdalena Skrejko

Z cyklu: Stare podręczniki fotografii i ich autorzy
Część trzecia: Podręcznik fotografji. Przewodnik praktyczny dla amatorów i zawodowców
 

1/4


W 1915 roku nakładem Polskiego Towarzystwa Miłośników Fotografji w Warszawie ukazało się drugie wydanie „Podręcznika Fotografji” doktora Eduarda Vogel’a, przerobione i uzupełnione pod kierunkiem Stanisława Szalaya i Jana Jaroszyńskiego.


Książkę mierzącą 18x12 cm, liczącą 201 stron numerowanych i 3 nieliczbowane, podzielono na VI rozdziałów opisujących przyrządy i materiały, technikę wykonania negatywów, odbitek oraz fotografii barwnych. Podręcznik uzupełniono o skorowidz i reklamy warszawskich składów aparatów i przyborów fotograficznych. Przewodnik zawiera X tablic z fotografiami, na których pokazano technikę posługiwania się aparatem fotograficznym, a także różnice wynikające z wyboru sposobu i okoliczności fotografowania. Książkę wzbogacają 134 rysunki przyrządów fotograficznych: kamer, obiektywów, statywów, migawek, wag, lamp, a nawet płuczek. Pomocne każdemu praktykującemu fotografowi były wykresy przedstawiające schematyczne działania sprzętów i narzędzi wykorzystywanych w pracowniach. Ciekawostką jest Spis preparatów chemicznych używanych
w fotografji, w którym w porządku alfabetycznym podano nazwę polską, formułę chemiczną, nazwy: łacińską, francuską, niemiecką i niekiedy angielską. Podręcznik krok po kroku pokazuje jak poprawnie wykonać zdjęcie, podsuwa sposoby najlepszego wykorzystania sprzętu fotograficznego.
Na drugiej stronie karty przedtytyłowej Wydawca zamieścił autoreklamę, w której podkreślił korzyści wynikające z przynależności do znamienitego Polskiego Towarzystwa Miłośników Fotografii.
Z podręcznika korzystano latami, co jakiś czas powracając do wciąż aktualnych treści. W zeszycie nr 105 „Miesięcznika Fotograficznego” z 1928 roku można było przeczytać pochlebną recenzję trzeciego jego wydania. Zanim jednak przewodnik ukazał się w Warszawie, już około 1893 roku w Londynie
i Nowym Jorku popularna była inna książka Vogel’a, znana jako „Practical pocket-book of photography. A short guide to the practice of all the usual photographic processes for professionals and amateurs”. Pierwsza polska edycja „Podręcznika Fotografji” przypadła na 1905 rok.
W wydaniu warszawskim z 1915 roku Wydawca zaznaczył:

Naskutek zupełnego wyczerpania pierwszego nakładu podręcznika niniejszego oraz ciągłego postępu fotografji, wypadało pomyśleć o nowem jego wydaniu. Jakoż, jeszcze w roku zeszłym Zarząd Polskiego Towarzystwa Miłośników Fotografji powziął to postanowienie i, zebrawszy odpowiednie materiały, przystąpił w pierwszem półroczu ubiegłego roku do podjęcia wydawnictwa, opartego na ostatniem 31 wydaniu oryginału. Aliści wybuch wojny i zależne od niej okoliczności różnorodnego rodzaju zatamowały pracę; zdawało się, że zmuszą one do zaniechania pożytecznego zamiaru. Wypadało zwalczyć przeszkody niepomiernie poważne, które ostatecznie udało się uciążliwie pokonać.

Celem Polskiego Towarzystwa Miłośników Fotografii (przemianowanego w 1907 z Towarzystwa Fotograficznego Warszawskiego) było bowiem: badanie, uprawianie i doskonalenie fotografji we wszelkich zastosowaniach oraz podniesienie jej na wyżyny sztuki. Efekt działań Towarzystwa, trzeba przyznać, pierwszorzędny!

Eduard Vogel zasłynął jako autor „Taschenbuch der Photographie. Ein Leitfaden für Anfänger und Fortgeschrittene“, tytułu wydanego w Berlinie w 1901 roku i wznawianego do I wojny światowej
aż 31 razy (sic!). W międzywojniu książkę ponownie wznawiano, między innymi w 1922, 1925 i 1927 roku. Eduard Vogel , wspólnie z Paulem Hanneke, jest autorem podręcznika "Taschenbuch der praktischen Photographie” opublikowanego także w Berlinie, w 1907 roku.
Stanisław Szalay jest autorem „Przepisów dla fotografów, miłośników i zawodowych”, o których mowa była w części drugiej niniejszego cyklu.
Jan Jaroszyński (1876-1956) z zawodu był inżynierem elektrotechnikiem, a z zamiłowania fotografikiem. Pasjonowało go narciarstwo, taternictwo i alpinizm. Wykonywał zdjęcia dokumentalne , krajoznawcze – głównie pejzaże górskie, oraz fotografie artystyczne w technikach: pigmentowej, gumy, bromowej i ozobromowej. Od 1907 roku był członkiem zarządu Polskiego Towarzystwa Miłośników Fotografii. Przez wiele lat współpracował z redakcjami „Fotografa Warszawskiego” i „Fotografa Polskiego”, na łamach których prezentował fotografie i teksty teoretyczne poświęcone sztuce wykonywania zdjęć.

Zapewniam, że warto wziąć do ręki „Podręcznik fotografji. Przewodnik praktyczny dla amatorów
i zawodowców” Eduarga Vogel’a.


do góry
© Copyright MHF w Krakowie, 2017
© Copyright MHF w Krakowie, 2017
Design: teren prywatny
Design: teren prywatny
Dofinansowano ze środków
Programu Wieloletniego Kultura+