en | pl
O MUZEUM WYSTAWY WYDARZENIA BADANIA/PROJEKTY EDUKACJA WYDAWNICTWA PRASA ZBIORY ONLINE

MUZEUM HISTORII FOTOGRAFII
X
X


EDUKACJA / teksty
Podręcznik Fotografji. Przewodnik praktyczny dla amatorów i zawodowców
Magdalena Skrejko

Z cyklu: Stare podręczniki fotografii i ich autorzy
Część piąta: Podręcznik Fotografji. Przewodnik praktyczny dla amatorów i zawodowców

1/5


… wydanie III opracowane przez T. Barzykowskiego i J. Jaroszyńskiego pod kierunkiem redakcyjnym St. Schönfelda, z rycinami i tablicami.


Książka jest kolejnym nakładem spolszczonego Podręcznika fotografji dra. E. Vogla [do którego zajrzeć można czytając część trzecią niniejszego cyklu], i narodziła się wobec wyczerpania nakładów pierwszego i drugiego – Zaznaczają w przedmowie Autorzy.

Zainteresowanie podręcznikiem musiało być duże, skoro Polskiemu Towarzystwu Miłośników Fotografii udało się namówić Michała Arcta do jego wydania.
W 1928 roku ukazał się w Warszawie blisko trzystustronicowy bryk skierowany do praktykujących sztukę fotograficzną. Trzecie wydanie w nowym opracowaniu zostało znacznie rozszerzone, dostosowane do współczesnego stanu sztuki fotograficznej, opatrzone wytworniejszą szatą zewnętrzną.

Wydawnictwo Arcta zostało utworzone przez Stanisława, założyciela firmy księgarskiej w Lublinie w 1836 roku. Firma prowadziła sprzedaż książek, oferowała usługi introligatorskie, prowadziła wypożyczalnię woluminów i prenumeratę czasopism. W 1855 Arct rozpoczął działalność wydawniczą, a w 1881 roku przekazał firmę w ręce bratanka – Michała. Rodzinną spółkę prowadzili kolejno synowie i wnukowie Michała. W tym dobrze kojarzącym się (nie tylko warszawiakom), wydawnictwie ukazało się wiele książek o fotografii i sztuce jej wytwarzania.
We wstępie książki autorzy zdefiniowali… zdjęcie fotograficzne, które określają jako: zabiegi związane z uchwyceniem na płycie obrazu jakiegokolwiek przedmiotu widzialnego, dalekiego czy bliskiego, dokonane przy pomocy aparatu fotograficznego.
Definicja najprostsza z prostych! Przystępna i zrozumiała dla każdego, nie wymagająca żadnych dodatkowych wyjaśnień.

Książka podzielona została na rozdziały opisujące: przyrządy do fotografii, ciemnię fotograficzną i jej urządzenie, materiał negatywowy, zdjęcia fotograficzne, negatywy, płyty barwne, pozytywy, przezrocza, powiększenia, sposoby – platynowy, chromowe, wykończenie odbitek fotograficznych, projekcję świetlną, stereoskopię i kinematografię amatorską. Całość dopełniają różne drobne przepisy oraz słowniczek i tabele naświetleń. Książkę ilustrują tablice z fotografiami odnoszące się do zagadnień omawianych w kolejnych rozdziałach. Ciekawostką są rysunki przedstawiające aparaty fotograficzne i ich schematy.

Podręcznik wydany w formacie 12 x 18 cm zrecenzowany został przez Tadeusza Cypriana w Polskim Przeglądzie Fotograficznym i przez Władysława Biernackiego w Miesięczniku Fotograficznym. Obie opublikowane zostały jeszcze w 1928 roku, i obie wychwalały zalety Podręcznika.

Stanisław Schönfeld był współpracownikiem Fotografa Polskiego i Miesięcznika Fotograficznego. W swoich artykułach omawiał zarówno zagadnienia związane z techniką wykonywania zdjęć, jak i recenzował wystawy fotograficzne. Tłumaczył także teksty o fotografii z języków francuskiego i niemieckiego. W 1928 podjął się redakcji Podręcznika, który przygotowali Tadeusz Barzykowski i Jan Jaroszyński. Także ci ostatni byli współpracownikami i Fotografa Polskiego. Ponadto publikowali w Polskim Przeglądzie Fotograficznym. Rok po opublikowaniu omawianego bryka, Jan Jaroszyński był, co warto zaznaczyć, recenzentem innego podręcznika – książki Władysława Niemczyńskiego pod tytułem Czy trudno fotografować?.

Praca nad Podręcznikiem wymagała od jego autorów nie tylko ogromnego znawstwa tematu – wiedzy praktycznej i teoretycznej z zakresu wykonywania zdjęć, ale także umiejętności dydaktycznych.

„Podręcznik Fotografji. Przewodnik praktyczny dla amatorów i zawodowców” czeka na wszystkich zainteresowanych w Czytelni MHF.
 


do góry
© Copyright MHF w Krakowie, 2017
© Copyright MHF w Krakowie, 2017
Design: teren prywatny
Design: teren prywatny
Dofinansowano ze środków
Programu Wieloletniego Kultura+