en | pl
O MUZEUM WYSTAWY WYDARZENIA BADANIA/PROJEKTY EDUKACJA WYDAWNICTWA PRASA ZBIORY ONLINE

MUZEUM HISTORII FOTOGRAFII
X
X


ARCHIWUM
2017

2017
2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005
2004
2003
2002
2001
2000
1999
1998
1997
1996
1995
WYSTAWY / przeszłe
My także tańczymy
19.05–18.06.2017
1/8


My także tańczymy

Phil Collins, Elaine Constantine, Denis Darzacq, Stéphane Degoutin & Gwenola Wagon, Sirkka Liisa Kontinnen,  Zarina Muhammad, Morten Nilsson, Ewen Spencer, Vojtěch Veškrna, Gillian Wearing

 

Fotografowanie czy filmowanie tańca jest czymś wyjątkowym. Próba uchwycenia ekstazy ruchu, dźwięku, wysiłku i energii tańca może się wydawać karkołomne. Prace składające się na wystawę My także tańczymy przełamują jednak dystans między widzem a parkietem, aby wydobyć głębsze znaczenie ruchów nieśmiałych tancerzy country, bezwstydnego stylu bogle, amatorów tańca z podtekstem erotycznym, a także koterii i subkultur, do których należą tańczący.

Artyści biorący udział w wystawie dokumentują przykłady tej formy wyrażania siebie. Taniec, podobnie jak fotografia, był wykorzystywany na bardzo wiele sposobów w rozmaitych kulturach i przez różne pokolenia – od powściągliwego, wytrenowanego tańca towarzyskiego po instynktowne, niezdarne pijackie pląsy na weselach. Sama czynność jest o tyle wyjątkowa, że z reguły odbywa się w miejscach publicznych i przy świadkach.

W świecie komunikowania się na odległość i pod kontrolą taniec pozostaje jedną z nielicznych manifestacji wolności, na jakie się zdobywamy, i jedyną sytuacją, w której pozwalamy nieznajomym wkraczać fizycznie w naszą osobistą przestrzeń i nas dotykać. Doświadczenie to jest wspólne i niezależne od języka, a przy tym wyraża naszą tożsamość, wartości i dążenia.

Fenomen tańca pokazywany przez artystów staje się formą komentarza społecznego albo protestu. Poszczególne projekty ukazują taniec jako wyraz niezgody politycznej, aspiracji społecznych, wspólnoty kulturowej albo sposób krzewienia wartości kulturowych.

Wystawa My również tańczymy jest pomyślana także jako antidotum na polityczne i społeczne zniewolenie naszych umysłów i ciał. Taniec od zawsze przypominał ludziom o ich indywidualności. Wolność fizycznej ekspresji jest formą oporu, a taneczna euforia – milczącym aktem sprzeciwu.

A więc tańczmy, jakby nie patrzył nikt… Choć przypuszczalnie ktoś patrzy.

My także tańczymy

Phil Collins, Elaine Constantine, Denis Darzacq, Stéphane Degoutin & Gwenola Wagon, Sirkka Liisa Kontinnen,  Zarina Muhammad, Morten Nilsson, Ewen Spencer, Vojtěch Veškrna, Gillian Wearing

Kurator: Gordon MacDonald

 

Muzeum Fotografii w Krakowie

ul. Rakowicka 22

Wernisaż: 20.05.2017, 20.00

Czas trwania wystawy: 19.05–18.06.2017

Wstęp wolny.

Czynne: wt-nd 11.00-19.00

Nieczynne: 15.06.2017

///////////////////////////////

ORGANIZATOR:

Fundacja Sztuk Wizualnych

 

MECENAS GŁÓWNY:

Fundacja Griffin Art Space

 

PRZY WSPARCIU FINANSOWYM:

Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Urząd Miasta Krakowa

 

PARTNERZY WYSTAWY:

Muzeum Fotografii w Krakowie, LabLab


do góry
© Copyright MHF w Krakowie, 2017
© Copyright MHF w Krakowie, 2017
Design: teren prywatny
Design: teren prywatny
Dofinansowano ze środków
Programu Wieloletniego Kultura+